Meny
Dåp - hent skjema
Konfirmasjon - meld deg på
Vigsel - hent skjema
Finn oss på Facebook
Til Ettertanke

Den som skattar små lukkestunder, samlar solstrålar til dei tunge dagane i livet.

Kalender
27 September
11:00 Gudsteneste i Guddal Kyrkje
14:00 Gudsteneste i Hellevik Bedehuskapell
16:30 Gudsteneste i Dale Kyrkje
04 Oktober
11:00 Gudsteneste i Dale Kyrkje
14:00 Gudsteneste i Folkestad Bedehuskapell
18 Oktober
11:00 Gudsteneste, Dale kyrkje
14:00 Gudsteneste, Guddal kyrkje
01 November
11:00 Gudsteneste i Folkestad Bedehuskapell
14:00 Gudsteneste i Guddal Kyrkje
15 November
11:00 Gudsteneste i Dale Kyrkje
22 November
11:00 Gudsteneste i Folkestad Bedehuskapell
14:00 Gudsteneste, Straumsnes grendahus
29 November
19:00 Gudsteneste, Dale kyrkje
06 Desember
16:00 Gudsteneste, Guddal kyrkje
19:00 Gudsteneste, Folkestad bedehuskapell

 

Treet og greinene

Søndagstankar av Kjell Olav Høstaker Nordheim, sokneprest i Askvoll – for 5. søndag i påsketida. 
Evangeliet for søndagen står skrive i Johannes 15, 1-8: Det sanne vintreet. 

For noko tid sidan gjekk eg til fots ei vekes tid i Nord-Spania. Eg og følgjet mitt kryssa provinsen Rioja på tvers, rett vestover, og mykje av vegen gjekk mellom vinmarker. Det vart mange timar med høve til å betrakta vinstokkar. Korleis ser vintre ut? Dei var ikkje høgreiste, men breia seg utover frå stammen. Det var ikkje enkeltståande greiner, heller eit virvar av kvistar og blad som gjekk på kryss og tvers. Eit omfattande virvar. Men greinene på kvart enkelt vintre voks alle saman frå same stamme, og saman vart dei til denne fruktbare og tilsynelatande kaotiske heilskapen: Vintreet. 

 «Ver i meg, så er eg i dykk», seier Jesus til læresveinane den siste kvelden han er saman med dei før han skal lida og døy. Han prøver førebu dei på kor dei kan finna tøyst og hjelp i den krevande tida som skal kome etter at dei ikkje ser kvarandre lenger. Meir enn det, han snakkar med dei om korleis dei kan leva liv som ber frukt av kjærleik, sjølv om dei skal inn i vanskelege tider.

Jesus er ein meister når det gjeld å bruka bilete for å kaste lys over kva han meiner. Denne gongen nyttar han vintreet for å skapa bilete av kva han har på hjartet. For meg og sikkert for mange andre nordbuarar er det eit eksotisk bilete. For Jesus og hans samtidige, så var dette eit bilete som høyrde kvardagen til. Dei visste godt korleis det såg ut når vinbonden gjorde arbeidet sitt. Dei såg lett framfor seg eit vintre med greiner, kanskje tenkte dei på trea dei sjølve hadde nær huset sitt. 

Eg likar godt at når Jesus vil forklara noko som er så stort at det er vanskeleg å fatta, så grip han til bilete frå kvardagen. Han peikar ofte på at det heilt store ofte ligg gøymt i det vesle. Slik også denne gongen.  For eigentleg er det kjærleiken han snakkar om, Guds kjærleik. Korleis den kan kome til uttrykk og spreie seg mellom menneska. Og nøkkelen, slik Jesus seier det, er å høyre saman med han sjølv. 

Vi menneske treng å høyre saman med andre, vi er ikkje isolerte pakkar. Vi tilhøyrer samfunn og fellesskap, og vi fyller rollar og funksjonar for kvarandre. Vi påverkar og betyr noko for kvarandre. Så kan det godt henda at det ofte inneber ein del friksjon, og ikkje så reint lite kaos. Derfor tykkjer eg at Jesus sin tale om at me er vintre-greiner, er eit godt og trøystande bilete som kan setja mot i oss. For vintrea er ikkje harmoniske prydtre til å kvila auga på. Vintrea lignar mest buskas der kvistar og greiner går i alle retningar. Eit tilsynlatande virvar av liv, som ber frukt. 

Trass alt som skiljer, så er alle – i Guds kjærleik, ved trua på Jesus Kristus – greiner på det same treet. 
Eit Guds folk, ei kyrkje, som toler, som rommar og kan elska kvarandre. Fordi jordsmonnet, rota og stammen er den same. 

Dette plasserer oss inn i ein samanheng, som er der også når me må halda avstand til kvarandre. Den einskilde av oss står ikkje åleine. Me kan få tru at våre små liv, for Jesu skuld, er planta i eit jordsmonn av Guds kjærleik. 

Lat oss be: 
Livsens Gud, ved din Son Jesus Kristus 
har du oppretta ditt rike mellom oss. 
Vi bed deg: Bevar oss i trua på deg, 
og bevar oss i din kjærleik så vi kan bere frukt, 
til ære for deg og til glede for våre medmenneske. Amen. 

Salme for helga: Himlane kan ikkje romme
Sjå og lytt - Norsk Salmebok 2013, nr 288. 
Tekst: Trond Hellemo 2004. Melodi: Bjørn Andor Drage 2004

Himlane kan ikkje romme
deg i ditt heilage skrud.
Men vi ber deg å komme
inn i ditt hus, vår Gud.

Klodane kan ikkje bere
deg når du trør dine steg.
Men vi ber deg å vere
med oss når fram vi dreg.

Tallaust og utan ende
er dine tiders mål.
Takk at du dagar vil sende
drypande i vår skål.

I dine hender kviler
stjerner – som støv og sand.
Mot dine barn du smiler,
leier kvar veike hand.

Evige Far, som tronar
over all himmel og jord:
Ver du i ord og tonar
her i ditt land i nord!


Foto henta frå Pixabay.com

  
Av: Joy   Publisert: 08.05.2020
 

Kyrkjeblad og årsmeldingar »
Den Norske Kyrkja
Søk i kirken.no:
  
Dagens bibelord
Kontaktinfo

Fjaler kyrkjekontor
Dalstunet
Dalsvegen 105A
6963 Dale i Sunnfjord

Tlf: 57 73 97 70
E-post: kyrkjeverje@fjaler.kyrkja.no 

Alle tilsette

Bankkonto: 3741 07 14567

Vipps #127523 Fjaler sokn
Vipps #557133 Kyrkjeblad

Obs! Minnegåver ved gravferd bør sendast direkte til mottakaren - kontonummeret står ofte i dødsannonsen. 

Kirkesøk
Kundepålogging

Brukarnamn:

Passord:

Å Herre, du har skapt oss til deg, og hjartet vårt er uroleg til det finn kvile i deg.
Augustin (354-430)
Copyright © 2015 Fjaler sokn. Powered by KWeb fra kirkedata.no